Valentijnsdag - 14 Februari 2012 23:54

 Over de liefde en chocolade.

Ons eet- en snoepgedrag is gecompliceerd. Zo vroeg ik aan één van mijn patiënten met overgewicht of zij wist wat voor type eter ze was. Er wordt namelijk onderscheid gemaakt tussen 3 typen eetgedrag. Zo zijn er de emo-eters, lijngerichte eters (die zijn altijd met lijnen bezig) en zogenaamde externe eters. Externe-eters eten omdat ze eten zien of ruiken, zij eten omdat ze als het ware verleid worden door externe prikkels. Mijn patiënte zei zonder zich te bedenken: “Dokter, als er nog een vierde type eter bestaat, ben ik het ook, want ik eet namelijk altijd’’.

Vandaag is het Valentijnsdag en geven geliefden elkaar kleine cadeautjes, zoals bloemen, kaarten of chocolade. Dat gebruik is een overlevering van een heidens feest waarbij jonge ongetrouwde mensen aan elkaar gekoppeld werden. Hoe het vieren van de romantische liefde is verbonden met de heilige Valentijn is niet echt duidelijk. Wanneer liefde niet wordt beantwoord, dan kan alle lust om te eten vergaan. Er is dus een sterke relatie tussen emoties en eetlust[1]. De zogenaamde emo-eters herkennen bij zichzelf een verband tussen negatieve emoties en hun eetgedrag. Als zij moe zijn, verdrietig of boos, dan gaan ze meer eten.  Ze eten als het ware hun negatieve emoties  ‘weg’.  Maar daar is het hele eetverhaal niet mee verklaard. Want als een dier gestrest is of in gevaar verkeert, dan eet dat dier juist niets meer en wil vluchten. Dat lijkt in tegenspraak met de emo-eters, want die gaan juist meer eten bij stress. Kijk ik naar mezelf, dan zie ik het tegenovergestelde. Ik eet bij negatieve emoties juist veel minder en als ik vrolijk ben en is het gezellig, dan eet ik veel meer dan gewoonlijk. Is dat typisch voor mannen? Het is wel herkenbaar, want in een proef bij gezonde mannen werd onderzocht of zij meer chocolade aten wanneer ze blij of verdrietig waren. Zij aten meer als ze vrolijker waren en minder chocolade als zij verdrietig waren[2]. Helaas waren er geen vrouwelijke proefpersonen in dit onderzoek.

Overigens toonde onderzoek aan dat er inderdaad verschillen zijn in hersenactiviteiten (als het gaat over eten) tussen mannen en vrouwen[3].  Ook bleek dat vrouwelijk Amerikaanse soldaten in de Golfoorlog tweemaal zo vaak eetstoornissen ontwikkelden en meer gewicht verloren dan mannelijke soldaten[4].  Om het nog ingewikkelder te maken, blijken verliefde stelletjes beter bestand tegen negatieve stress dan niet-verliefde vrijgezellen[5].  Verliefde mensen hadden namelijk meer van het hormoon oxytocine. Dat is een hormoon dat ook een  belangrijke rol speelt bij borstvoeding en dus ook op een andere wijze iets met voeding te maken heeft.

Ons eetgedrag wordt dus beïnvloed door onze stemming (zoals liefdesverdriet), stress (oorlog) maar ook door ons geslacht.  Voedsel kan ook onze gevoelens beïnvloeden. Dat geldt zeker voor mannen, want het gezegde luidt: De liefde van een man gaat door de maag. Ik hoop dat het ook opgaat voor mijn vrouw Penny, want ik geef haar voor Valentijnsdag een mooi stuk pure chocolade.